நேரத் திருட்டு

சமீப காலமாக நான் அதிகமாக யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு விஷயம் — நான் என்னுடைய நேரத்தை எப்படி செலவிடுகிறேன்?

நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரம்தான். அந்த நேரத்தில் எவ்வளவு நேரத்தை நாம் உண்மையில் நமக்காகப் பயன்படுத்துகிறோம்? எவ்வளவு நேரத்தை நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் விஷயங்கள் நம்மிடமிருந்து திருடிக்கொள்கின்றன?

இன்று நம்மைச் சுற்றி நம்முடைய நேரத்தைத் திருடுவதற்கென்றே ஏராளமான விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

நேரத்தை திருடும் உலகம்

இன்றைக்கு நாம் பார்க்கும் எல்லாமே நம்முடைய கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

உதாரணமாக, நிறுவனங்கள் ஆயிரக்கணக்கான டாலர்களைச் செலவழித்து, வடிவமைப்பாளர்களையும் உளவியல் மற்றும் நடத்தை சார்ந்த அறிவியல் நிபுணர்களையும் பணியமர்த்தி, தங்களுடைய செயலிகளை கவர்ச்சிகரமாகவும், தொடர்ந்து பயன்படுத்தத் தூண்டும் வகையிலும் வடிவமைக்கின்றன.

YouTube, Instagram, Facebook, Twitter போன்ற செயலிகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

இவற்றைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்துவது மிகவும் கடினமாக இருக்கும் வகையில் எல்லாமே வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நானும் ஒரு காலத்தில் Instagram Reels-க்கு அடிமையாக இருந்தேன். ஆரம்பத்தில் அது மன அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்காகத்தான் இருந்தது. சில Reels-ஐப் பார்த்து சிரிப்பேன். இன்னும் கொஞ்சம் பார்க்கலாம் என்று தோன்றும். அதற்குப் பிறகு தொடர்ந்து உருட்டிக்கொண்டே இருப்பேன். ஒரு கட்டத்தில், தூங்க வேண்டிய நேரமே கடந்துவிட்டது என்பதை உணர்வேன்.

அதே போல், என்னுடைய மற்றொரு மிகப்பெரிய அடிமைத்தனம் YouTube. நான் ஏதாவது ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தைப் பார்ப்பதற்காக YouTube-க்குச் செல்வேன். அப்போது வேறு ஒரு காணொளியின் thumbnail கண்ணில் படும். அதைப் பார்க்கலாம் என்று அதைக் கிளிக் செய்வேன். அதற்குப் பிறகு இன்னொரு காணொளி. இப்படியே அது தொடர்ந்து சென்றுகொண்டே இருக்கும்.

இப்போது இந்த இரண்டு செயலிகளுக்கும் இடையில் இருக்கும் ஒற்றுமையைப் பாருங்கள்.

இரண்டுமே நம்மை தொடர்ந்து அதில் ஈடுபட்டுக்கொண்டே இருக்கும்படி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நாம் செலவிடும் நேரத்தின் மூலம் அவை பணம் சம்பாதிக்கின்றன.

பிரச்சினை என்ன?

பிரச்சினை வெறுமனே நாம் நேரத்தை இழக்கிறோம் என்பதல்ல. அதைவிட மோசமான ஒரு விளைவு இருக்கிறது.

நம்முடைய கவனம் குறைந்து கொண்டிருக்கிறது.

குறுகிய காணொளிகளை தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருப்பதால், நீண்ட நேரம் ஒரு விஷயத்தில் கவனம் செலுத்தும் திறன் குறைந்து வருகிறது.

நானே அதை என்னிடம் கவனிக்கிறேன்.

அலுவலக அழைப்பில் இருக்கும்போதுகூட, கைபேசியை எடுத்து ஸ்க்ரோல் செய்ய ஆரம்பித்துவிடுகிறேன். ஒரு வேலையில் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. ஒரு வேலையைச் செய்துகொண்டிருக்கும்போதே இன்னொரு விஷயத்திற்குத் தாவுகிறேன்.

என்னுடைய செயல்திறன் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

உண்மையில், நாம் இழப்பது நேரம் மட்டுமல்ல. நம்முடைய கவனத்தையும், அந்தக் கவனத்தைச் செலுத்தத் தேவையான ஆற்றலையும் நாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்துகொண்டிருக்கிறோம்.

அப்படியென்றால் தீர்வு என்ன?

ஒரு வாகனம் இயங்குவதற்கு எரிபொருள் தேவை.

நீங்கள் அந்த வாகனத்தை எவ்வளவு தூரம் ஓட்டினாலும், ஒரு கட்டத்தில் எரிபொருள் தீர்ந்துவிடும். அதன் பிறகு நீங்கள் எவ்வளவு விரும்பினாலும் அந்த வாகனத்தை ஓட்ட முடியாது.

மனிதர்களும் அப்படித்தான்.

நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்றால் நமக்கு ஆற்றல் தேவை.

நம்முடைய ஆற்றலும் வரம்புக்குட்பட்டதுதான்.

ஆனால், அந்த ஆற்றலை நாம் தொடர்ந்து செலவழித்துக்கொண்டே இருக்கிறோம்.

எப்போதும் ஏதாவது ஒன்றைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். எப்போதும் ஏதாவது ஒன்றைச் செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். சும்மா இருப்பது நமக்குப் பிடிப்பதில்லை. ஒரு நிமிடம் கூட எதையும் செய்யாமல் இருப்பது நமக்குச் சிரமமாகிவிட்டது.

எதையும் செய்யாமல் இருப்பதை நாம் ஓய்வு என்று பார்ப்பதில்லை. நேரத்தை வீணடிப்பதாகவே பார்க்கிறோம். அதனால் ஓய்வெடுக்க வேண்டிய நேரத்தில்கூட, ஏதாவது ஒன்றை நுகர்ந்துகொண்டே இருக்கிறோம்.

எதுவும் செய்யாத நேரமும் முக்கியமானதுதான்

நாம் எதையும் செய்யாமல் இருக்கும் அந்தச் சிறிய நேரங்கள்தான் உண்மையில் நம்முடைய ஆற்றலை மீண்டும் மீட்டெடுக்க உதவுகின்றன.

எதையும் நுகராமல் இருக்கும் நேரத்தில், நம்முடைய மனதிற்கும் உடலுக்கும் ஓய்வு கிடைக்கிறது.

சமீப காலமாக நானும் இதைப் பழக ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

நான் மிகவும் சோர்வாக உணரும்போதோ, என்னால் ஒரு வேலையில் கவனம் செலுத்த முடியாதபோதோ, உடனே வெறுமனே படுத்துக்கொள்கிறேன். சில நேரங்களில் சிறிது நேரம் தூங்கிவிடுகிறேன்.

அவ்வளவுதான்.

அந்தச் சில நிமிட ஓய்வுக்குப் பிறகு, என்னுடைய ஆற்றல் மீண்டும் வந்துவிட்டதை உணர்கிறேன். மீண்டும் என்னுடைய வேலையைச் சிறப்பாகச் செய்ய முடிகிறது.

நமக்குத் தேவையானது இன்னும் அதிகமான நேரம் அல்ல. நம்மிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் நேரத்தை, நம்முடையதாக வைத்துக்கொள்வதுதான்.